ﺧﻮﺩﺕ ﮔﻔﺘﻲ ﻳﻪ ﺷﺐ ﺧﻮﺍﺏ ﺩﻳﺪﯼ ﺗﻮ ﻭ ﻣﻮﻧﺲ ﺭﻓﺘﻪ‌ﺍﻳﺪ

ﺗﻮﻱ ﺩﺷﺖ ﻭ ﺍﻭﻧﺠﺎ ﺻﺪﺍﯼ ﺧﺪﺍ ﺭﻭ ﺷﻨﻴﺪﻩ‌ﺍﻳﺪ ﻛﻪ ﮔﻔﺘﻪ ﺑﻮﺩ

 ﺩﺍﺭﻳﺪ ﺩﻧﺒﺎﻝ ﭼﻲ ﻣﯽ‌ﮔﺮﺩﻳﺪ؟  ﺗﻮ ﮔﻔﺘﻪ ﺑﻮﺩﯼ ﺩﻧﺒﺎﻝ ﺗﻮ ،

ﺩﺍﺭﻳﻢ ﺩﻧﺒﺎﻝ ﺗﻮ ﻣﯽ‌ﮔﺮﺩﻳﻢ. ﺑﻌﺪ ﺍﻭﻥ ﺻﺪﺍ ﮔﻔﺘﻪ ﺑﻮﺩ

ﺑﺮﺍﻱ ﭘﻴﺪﺍ ﻛﺮﺩﻥ ﻣﻦ ﻛﻪ ﻧﻤﯽ‌ﺧﻮﺍﺩ ﺍﻳﻦ ﻫﻤﻪ ﺭﺍﻩ ﺑﻴﺎﻳﺪ ﺗﻮﯼ

ﺩﺷﺖ ﻭ ﺑﻴﺎﺑﻮﻥ. ﮔﻔﺘﻪ ﺑﻮﺩ ﻣﻦ ﺗﻮﻱ ﺳﻔﺮﻩ ﺧﺎﻟﯽ ﺷﻤﺎ ﻫﺴﺘﻢ

ﺗﻮﯼ ﭼﺮﻭﮎ‌ﻫﺎﯼ ﺻﻮﺭﺕ ﻋﺰﻳﺰ،ﺗﻮﯼ ﺳﺮﻓﻪ‌ﻫﺎﯼ ﻣﺎﺩﺭﺑﺰﺭﮒ ٬

ﺗﻮﯼ ﺷﻴﺎﺭﻫﺎﯼ ﭘﻴﺸﻮﻧﯽ ﭘﺪﺭﺑﺰﺭﮒ ، ﺗﻮﯼ ﺗﻨﻬﺎﻳﯽ ﺁﺩﻡ‌ﻫﺎ ،

ﺗﻮﯼ ﺍﺳﺘﻴﺼﺎﻝ ﺁﺩﻡ‌ﻫﺎ، توی خدایا چه‌ کنم ها،

ﺗﻮﯼ ﺍﺳﺘﻴﺼﺎﻝ ﺗﻮﯼ ﺍﺳﺘﻴﺼﺎﻝ ...


#ﻣﺼﻄﻔﯽ_ﻣﺴﺘﻮﺭ

از کتاب: روی ماه خداوند را ببوس